ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ, ΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΡΑΓΩ



"Δεν τελείωσε ο χρόνος μας,
μα έχω τρομερή ανάγκη να σου πω
πόσο θα μου λείψεις όταν χαθώ.
Κι όταν λέω πως θα χαθώ
μπορεί να εννοώ οποιονδήποτε τρόπο·
στα 80 μου, με άνια, αν χαθώ μέσα στην πόλη -θα μου λείπεις,
μια αξημέρωτη χειμωνιάτικη νύχτα αν χαθώ
μέσα στο ίδιο μου το κεφάλι -θα μου λείπεις,
αν ξαφνικά με αγκαλιάσει ο θάνατος -θα μου λείπεις.
Δεν τελείωσε ο χρόνος μας,
μα ανυπομονώ να σου πω
πώς τα μάτια σου μπορούν να μου προκαλέσουν ανεπανόρθωτες εγκεφαλικές βλάβες,
γιατί το χάος στο βλέμμα σου μου γαμάει ασταμάτητα το μυαλό.
Δεν τελείωσε ο χρόνος μας,
μα θέλω τόσο να σου φωνάξω
πως η ύπαρξή σου είναι το πιο γλυκό δηλητήριο
που έχει γευτεί ποτέ η ψυχή μου.
Μη με ρωτήσεις, η ψυχή μου έχει γευτεί πολλά δηλητήρια·
κι ήταν όλα πικρά.
Δεν τελείωσε ο χρόνος μας,
μα κρατάω την αναπνοή μου και σφίγγω τις γροθιές μου ακόμα λίγο,
μέχρι να σου ουρλιάξω ένα τεράστιο ευχαριστώ
που ήξερες ακριβώς πώς να με κάνεις να νιώσω ξανά.
Και είναι τόσο όμορφο να νιώθω μαζί σου."
Δεν τελείωσε ο χρόνος μας (via praeclarum-custodem-ovium-lupum0)
"follow me here guys, if you want"
http://praeclarum-custodem-ovium-lupum0.tumblr.com/
+